Alle groenten gelijk

Column geschreven voor inspirationshot.nl

Mijn ouders hebben een joekel van een tuin, waarin ze al jaren hun eigen groenten verbouwen. Hun perfecte bordje aardappels-groenten(-vlees) wijkt af van het heersende ideaalbeeld op de gemiddelde groenteafdeling. Op InspirationShot 12 kregen mijn ouders bijval.

Ik kom regelmatig een doos met vitaminen halen. Lekker, vers, en soms ook een tikje anders dan ik ze in de winkel tegenkom. Want in de tuin van mijn ouders doen de groenten waar ze zelf zin in hebben. Niet alle sla is symmetrisch, en niet alle rode bieten zijn rondgevormd. Paprika’s hebben rimpels, wortels soms twee benen en een arm, en er zijn aardappelen met acne. Mijn ouders hebben er geen problemen mee dat de groenten vaak niet voldoen aan het Westerse schoonheidsideaal. Want ze weten, uiterlijk zegt niks over de smaak.

Kromkommer
De eerste van de zes sprekers op de twaalfde InspirationShot is Lisanne van Zwol. Lisanne vertelt over hoe ze een maand lang geen eten heeft gekocht en enkel leefde van wat werd weggegooid: dumpster-diven noemt ze het. In die maand kwam ze magen tekort, zoveel ‘afval’ had ze te eten. Fluitend doorstond ze de tijd. Ze vertelt dat zo’n 5-10% van alle groenten en fruit in Nederland nooit de winkelschappen bereikt, onder meer vanwege hun looks. Dit vond zij erg krom, en kromkommer was geboren. Een initiatief om iets tegen die voedselverspilling te doen. Wat ze zoal bereikt heeft in een jaar? Kromme groenten liggen in de schappen van een groothandel in Rotterdam en er staan gekke groenten op de kaart van verschillende restaurants.

Krom is recht
Afgekeurd wegens een niet passend plaatje. Hoewel ik het zo niet heb geleerd, doe ik het ook. Als ik in de winkel kan kiezen tussen een rechte wortel, en eentje die (per ongeluk) een lichte afwijking heeft naar links, kies ik voor de rechte. Want in kaarsrechte schappen van de massaproductie is het kromme product een dissonant. Thuis in mijn ouders tuin zijn alle groenten gelijk. Wat afwijkt wordt door de omgeving bepaald. En het is een hele klus om je boven die context te plaatsen. Daar is een kritische blik voor nodig.

Brekend plaatje
Ik loop naar de badkamer en bekijk mezelf eens nauwkeurig in de spiegel. Ik zie een jongen, 33 jaar, een man dus. Opkomende rimpels in het voorhoofd en langs de ogen, en langzaam dunner wordend haar. Lang niet perfect, en de tijd zal het ideaalbeeld alleen maar verder uit het zicht laten verdwijnen. Daar maak ik me wel eens druk om. En dat heeft zelden een positief effect op mijn dag, maar toch blijf ik het doen. Wat nu als ik een kromkommer zou zijn, hangend in de tuin van mijn ouders?

Linksdragende courgette
Ik loop naar de keuken. Haal een paar aardappelen met wratten, twee gebochelde tomaten en een linksdragende courgette uit de groentela en maak daar een perfect maaltje van. Tijdens het opeten bungel ik aan een struik, in de zon, in een tuin vol groeiende vitaminen. Naast me hangt een prachtige, sappige en kromme komkommer. Ik vraag haar of ze zin heeft om een tijdje met mij rond te hangen. Dat ziet ze wel zitten. Ik schommel naar haar toe en krom mezelf zachtjes om haar heen. Samen zien we de zon ondergaan en de sterren verschijnen. We zien de zon weer opkomen, warmen ons eraan, en laten ons verkoelen door een fris buitje. En na een eindeloos gelukkige dag belanden we samen met wat andere gekke groenten in de kakelverse salade van een steeds krommer lopend Limburgs echtpaar. Die er smakelijk van eten.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

Comments are closed.